در این تحقیق ترکیب پلاسمای منی شامل ترکیب یونی (میلی مول در لیتر) و فشار اسمزی (میلی اسمول بر کیلوگرم) در تاس ماهی ایرانی و ارتباطات فیزیولوژیک آنها در تکرارهای مختلف اسپرم کشی (3 تکرار با توالی 12 ساعت بعد از رسیدگی جنسی) بررسی شد. به این منظور از منی 9 مولد تاس ماهی ایرانی که 24 ساعت بعد از تحریک اسپرم سازی با تزریق داخل عضلانی عصاره هیپوفیز تاس ماهی به روش اسپرم کشی دستی استحصال شدند، استفاده شد. متوسط مقدار اسمولالیتی، سدیم، پتاسیم، کلر، کلسیم و منیزیم در اسپرم کشی اول به ترتیب 82.56±8.1 (میلی اسمول بر کیلوگرم)، 0.79±0.03, 21.11±5.41, 6.92±0.88, 62.44±6.82 و 0.51±0.03 (میلی مول در لیتر) بود. فشار اسمزی در اسپرم کشی اول از اسپرم کشی های دوم و سوم بیشتر بود (P<0.05). غلظت یون های تک ظرفیتی بیشتر از یون های دو ظرفیتی بود (P<0.001). تغییرات منیزیم، کلر و سدیم مانند دیگر یون ها و فشار اسمزی نبود، یعنی در اسپرم کشی دوم کاهش و در اسپرم کشی سوم افزایش یافت. به هرحال، اختلاف معنی داری بین غلظت یون ها در تکرارهای مختلف اسپرم کشی مشاهده نشد (P>0.05).

در این تحقیق مکانیزم تنظیم اسمزی و یونی شانه دار دریای خزر، Mnemiopsis leidyi، با استفاده تدریجی از محیطهایی با شوریهای مختلف (8، 13، 18 و 23ppt) با نسبت ترکیبات نمکی دریای خزر در شرایط آزمایشگاهی (دمای ثابت 2±24 درجه سانتی گراد) و شانه دارانی با اندازه 3 – 5/1 سانتیمتر (طول کل) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که M. leidyi در دامنه شوریهای مورد مطالعه قابلیت تطابق اسمزی با محیط خود را داشته و اسمولاریته مایع مزوگله (مایع پیکری شانه دار) بمیزان 22 – 2 میلی اسمول در لیتر بیشتر از اسمولاریته محیط می باشد. نتایج بررسی تنظیم یونی نشان داد که این موجود توانایی تنظیم بعضی از یونها از جمله کلسیم و سولفات را دارد. بطوریکه مقدار کلسیم در شوری 8ppt در مایع بدن و یون سولفات در شوری  13pptمحیط با اختلاف معنی دار بیشتر است. در مورد یونهای کلر، منیزیم و پتاسیم در شوریهای مذکور، هیچ گونه تنظیمی دیده نشد.

یکی از فرایند های اصلی در صنایع پالایشی صنعت نفت، استخراج هیدروکربن های آروماتیک از هیدروکربن های آلیفاتیک است. بر این اساس پیش بینی دقیق رفتار فازی این سامانه ها می تواند باعث بهبود استخراج مایع مایع شود. در این مطالعه، رفتار ترمودینامیکی فازی سامانه سه جزئی هیدروکربن های آلیفاتیک و آروماتیک به همراه مایع های یونی توسط سامانه استنتاجی فازی عصبی تطبیقی (ANFIS) و شبکه عصبی پرسپترون چند لایه (MLP) پیش بینی شد. ورودی های مدل در مدل سازی سامانه استخراج مایع مایع، نسبت مولی ترکیب های آلیفاتیک، آروماتیک و مایع های یونی در خوراک و هم چنین جرم مولکولی آ ن ها و دمای سامانه استخراج در نظر گرفته شد و همچنین خروجی مدل نیز نسبت مولی ترکیب های آلیفاتیک و آروماتیک در فاز غنی از آلکان و نسبت مولی ترکیب های آروماتیک و مایع های یونی در فاز غنی از مایع های یونی در نظر گرفته شد. پارامترهای طراحی این شبکه های عصبی ازجمله تعداد نرون و شعاع خوشه چینی شبکه های MLP و ANFIS به منظور بهتر شدن دقت پیش بینی آن ها، با روش بهینه سازی تکاملی الگوریتم ژنتیک (GA) بهینه شدند. مقایسه دقت پیش بینی شبکه های ANFIS و MLP با داده های آزمایش بر اساس پارامترهای آماری R2، RMSD و MAD برای مدل ANFIS به ترتیب 9996/0، 0190/0 و0129/0 و برای مدل شبکه عصبی MLP به ترتیب 9996/0، 0204/0 و0127/0 به دست آمد. همچنین مقایسه ای بین دقت پیش بینی شبکه های ANFIS و MLP با مدل ترمودینامیکی NRTL برای دو سامانه گوناگون استخراج مایع مایع انجام شد، میانگین RMSD آن ها برای دو سامانه استخراج به ترتیب 0093/0، 0110/0 و 0113/0 به دست آمد. نتیجه های پارامترهای آماری نشان دهنده این است که این شبکه ها در پیش بینی رفتار ترمودینامیکی تعادل مایع مایع با دقت به نسبت مناسبی دارند و روش مؤثری هستند.

برهمکنش شوری و خشکی بر پیش آمودگیMacrophomina phaseolina ، ترکیبات یونی و رشد سورگوم (Sorghum bicolor) در آزمون گلخانه ای (ºC - 19  (35مطالعه گردید. تیمارها شامل چهار سطح شوری (صفر، 1400، 2100 و 2800 میلی گرم NaCl در کیلوگرم خاک) و سه تنش خشکی (دورهای آبیاری 3، 7 و 10 روزه) بودند. خاک آلوده به یکصد میکرواسکلرت زنده جدایه خربزه M. phaseolina  در گرم خاک و خاک غیر آلوده در تمام تیمارها استفاده گردید. از طرح بلوک های کاملا تصادفی با چهار تکرار استفاده شد. گیاهچه های شش هفته ای سورگوم بعد از انتقال به خاک آلوده و غیر آلوده تحت تنش شوری و سپس تنش آبی اعمال گردید. وزن خشک گیاهان با افزایش شوری کاهش یافت که در خاک شور بیشتر از خاک غیر شور بود. افزایش دور آبیاری خسارت شوری را کاهش داد. کلونیزه شدن ساقه و ریشه توسط M. phaseolina به طور معنی داری با افزایش شوری تا 1400 میلی گرم NaCl در گرم خاک افزایش یافت. برهمکنش شوری و M. Phaseolina موجب افزایش غلظت سدیم و کلر در مقایسه با شوری به تنهایی گردید اما رابطه معکوس با دورهای آبیاری داشت. غلظت پتاسیم برخلاف سدیم و کلر بود. علائم بیماری تنها در دورهای آبیاری بالا (7 و 10 روز) ظاهر گردید. در نتیجه آلودگی بیشتر طوقه و ریشه با افزایش دور آبیاری و غلظت NaCl تا 1400 میلی گرم در کیلوگرم خاک مشاهده گردید. جهت ملاحظه متن کامل مقاله به صفحات (69-83) متن انگلیسی مراجعه شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

بررسی ویژگی های ترمودینامیکی و روانه شناسی مخلوط های چند جزئی مایع های یونی در توسعه ی مدل های طراحی فرآیند و کاربردهای صنعتی ضروری می باشد. به همین منظور در این پژوهش، چگالی و گرانروی مخلوط های دوتایی مایع یونی 1-بوتیل-3-متیل ایمیدازولیوم هگزا فلوئورو فسفات ([bmim]PF6) با ترکیب های آروماتیک تولوئن و پارازایلن بررسی و وابستگی این ویژگی ها به دما، نرخ برشی، کسر مولی و مخلوط مورد مطالعه قرار گرفت. نتیجه ها نشان داد که این مخلوط ها رفتار غیرنیوتنی متوسطی از خود نشان می دهند. همچنین، در این نمودار ها دیده شد که با افزایش دما، گرانروی مخلوط کاهش می یابد، ولی با افزایش نرخ برشی در یک دمای ویژه، هم افزایش و هم کاهش در مقدار گرانروی رخ می دهد، یعنی رفتار رقیق شدن و ضخیم شدن برشی در هر دما قابل دیدن است. بررسی کمی ت های ترمودینامیکی فعال سازی در دماها و نرخ های برشی گوناگون برای مخلوط های مایع یونی با تولوئن و پارازایلن نشان می دهد که Δ H* و Δ G* این مخلوط ها دارای مقدارهای مثبت است در حالی که Δ Cp *آن ها منفی است. وجود این سد فعال سازی فرایند لغزش را در این مخلوط ها غیر خود به خودی ساخته است. مخلوط های مورد مطالعه در بازه ی دمایی مورد بررسی در زمره مایع های شکننده هستند و رفتار غیرآرنیوسی از خود نشان می دهند. بر این اساس، وابستگی دمایی گرانروی در دماهای بیش تر از دمای انتقال (T > Tx) توسط معادله های Powerlaw، Litovitz، VFT و Ghatee et al. قابل توصیف است. بررسی وابستگی گرانروی به ترکیب در دماهای متفاوت نشان می دهد که با کاهش کسر مولی مایع یونی، در هر مخلوط، گرانروی کاهش می یابد و داده های تجربی با معادله ی مک آلیستر قابل برازش هستند.

جمعیت های متراکمی از ماکروفیتهای مریوفیلوم، سراتوفیلوم و پوتاموژتون تقریبا 3/2 از سطح دریاچه سد حنا را پوشانده بودند. آب ورودی به دریاچه از نوع آب سخت بوده و شامل سختی کربناتها و بیکربناتها بود. هنگامی که آب ورودی در مقابل آب ماندگار دریاچه شرایط ایجاد شده در اثر فتوسنتز شدید ماکروفیتها قرار گرفت، قسمت اعظم یون بیکربنات آن جذب شده و pH به شدت افزایش حاصل نمود و موجب رسوب کربنات کلسیم گردید. بنابراین جذب یون بیکربنات و رسوب بیکربنات کلسیم در اثر فتوسنتز شدید گیاهان موجب کاهش شدید غلظت این یونها در آب دریاچه سد نسبت به آب ورودی شد، بنحوی که در آب ورودی، کاتیون کلسیم و آنیون بیکربنات غالب بودند و نسبت فراوانی کاتیونها و آنیونها بترتیب Ca+2>Mg+2>Na+ و HCO3->Cl->Co32->SO42- بدست آمد. ولی در آب دریاچه سد در اثر عوامل ذکر شده فوق این نسبت فراوانی یونها به Mg2+>Ca+2>Na+ و Cl->HCO3->CO32->SO42- تغییر کرده و کاتیون منیزیوم و آنیون کلر غالب شدند.

در این مطالعه، مدلی سه بعدی و پایا برای غشای نوین هدایت پروتون شامل مایع های یونی دی کاتیونی که مناسب پیل های سوختی پلیمری دمابالا در محیط بی آب بوده، ارایه شده است. برای توسعه چنین مدلی پس از تهیه مدل هندسی سه بعدی و شبکه بندی آن، معادله های مومنتوم، جرم و بار الکتریکی در ناحیه های گوناگون پیل شامل محیط های متخلخل الکترودها، کانال های گاز و محیط های جامد مانند جمع کننده های جریان، گسسته سازی شده و با در نظر گرفتن اتلاف های موجود در پیل و بر اساس منابع به دست آمده از مدل الکتریکی و الکتروشیمیایی حل شده است. همچنین واکنش های الکتروشیمیایی در سطح فعال آند و کاتد و انتقال یونی در الکترولیت لحاظ شده است. معادله ها با نرم افزار دینامیک سیالات محاسباتی و روش المان محدود در بازه 95/0 4/0 ولت با طول پله 05/0 حل شده اند. فرایند حل به صورت غیرخطی و روش نیوتن برای گسسته سازی معادله های دیفرانسیل جزئی با تلورانس 001/0 انجام گرفته است. تعداد 20640 شبکه بندی برای محاسبه های عددی صورت گرفته و تعداد تکرار 50 می باشد. آزمون نبود وابستگی شبیه سازی به مش بندی صورت گرفته که با اندازه های گوناگون مش ها، اختلاف نتیجه ها کم تر از 1% بوده که نبود وابستگی نتیجه ها به اندازه مش ها را تأیید می کند. سرانجام مقایسه نتیجه های به دست آمده با داده های تجربی با نمودار ولتاژ چگالی جریان به عمل آمد. این منحنی تطابق بسیار خوبی (خطا کم تر از 4%) را بین نتیجه های مدل سازی حاضر و داده های تجربی نشان داده که اعتبار این مطالعه را تأیید می کند. همچنین توزیع غلظت های واکنشگرها و فراورده ها در نقطه های گوناگون پیل محاسبه شده و تأثیر شرایط عملیاتی بر عملکرد پیل بررسی شده است و این مدل توانایی پیش بینی رفتار پیل سوختی غشای پلیمری دما بالا را در شرایط گوناگون عملیاتی دارا می باشد.

تولید گل رز تابعی از صفات ژنتیکی و ویژگی های محیطی از جمله کمیت و کیفیت آب آبیاری است. با توجه به محدودیت دسترسی به منابع آب با کیفیت در اغلب دشت های کشور، در این پژوهش تأثیر هدایت الکتریکی آب آبیاری ناشی از افزایش غلظت سدیم کلراید بر عملکرد کمی و کیفی گل رز رقم دولسویتا در نظام آبکشت (هیدروپونیک) بررسی شد. تیمارهای آزمایشی شامل محلول غذایی با چهار سطح هدایت الکتریکی 6/1، 8/1، 0/2 و 2/2 دسی زیمنس بر متر، به ترتیب 18/3، 57/4، 69/5 و 87/6 میلی مولار سدیم و 58/1، 71/2، 76/3 و 11/5 میلی مولار کلراید، داشت. نتایج نشان داد، در صورت تنظیم بهینه ی غلظت و نسبت یون ها در فرمول محلول غذایی، تیمارهای آزمایشی نه تنها بر عملکرد کمی و کیفی گل رز رقم دولسویتا تأثیر معنی داری ندارند، بلکه با افزایش هدایت الکتریکی سنگ گیری گلبرگ ها مقداری بهبود می یابد. به رغم اعمال 40 درصد کسر آبشویی، هدایت الکتریکی زهاب گلدان ها به تدریج افزایش یافت. همچنین با افزایش غلظت یون های سدیم و کلراید، تنها غلظت کلراید در بافت برگ ها به طور معنی داری افزایش یافت. درمجموع نتایج این پژوهش نشان داد، با بهینه سازی فرمول محلول غذایی، گل رز رقم دولسویتا تغییر در هدایت الکتریکی محلول غذایی در بازه ی 6/1 تا 2/2 دسی زیمنس بر متر (ناشی از افزایش سدیم کلراید) را بدون کاهش در عملکرد و یا کیفیت تحمل می کند.